به یادگار نوشتم خطی ز دلتنگی

سلام

میگم ما خیلی خوش شانس بودیم که همدیگرو برای دوستی پیدا کردیم.مگه نه؟

یه عادت بدی داریم.

برای خوش بودن دنبال بهونه هستیم.گاهی بهونه های معمولی رو هم قبول نداریم.

دنبال بهونه های خاصی هستیم تا بهمون خوش بگذره٬تا با هم خوب باشیم.

اما افسوس که همین طور که دنبال بهونه های خاص هستیم داریم بهترین لحظات و فرصت ها

رو از دست می دیم.

احساس می کنم خیلی می تونستیم با هم بهتر باشیم که گاهی یه سری حرفای بی ارزش

مانع شده!

یه خواهشی از همه بچه های کوله پشتی دارم.

 اگه کسی از کسی کینه ای داره٬

اگه کسی از دست کسی ناراحته٬

اگه کسی از بچه های کوله پشتی دلخوره

همین الان یه کار بزرگی  بکنه٬

"گذشت و بخشش"

 و بدون هیچ کینه و ناراحتی دور هم جمع شیم.

بهتر از همیشه با هم باشیم

و بیشتر از همیشه قدر همدیگرو بدونیم.

یاعلی/ثمانه